Nu is het genoeg!

09-12-2020

"Vriendje? Niet doen alsjeblieft."
Ik leg vriendelijk aan mijn zoontje uit waarom dat geen goed idee is of waarom ik dat niet wil.

"Vriendje, ik heb je nét gevraagd om ermee te stoppen"
Een tikje korter, een tikje serieuzer. Mijn wenkbrauwen schieten de hoogte in.

"Serieus, stop ermee"
Ik lach niet meer.
Mijn stem is kordaat, lager dan gewoonlijk en iets luider."

Zeg! Hoeveel keer moet ik dat nog vragen? Stop ermee!"
Wenkbrauwen gefronst, hoofd naar voren, ik spreek best wel luid nu.

"Nu is het genoeg!"
Kort. Boos. Luid.
Dat is de laatste voor ik écht uit mijn krammen schiet...

Herken je dit scenario? Misschien met iets andere woorden, iets andere lichaamstaal...
Ik heb dit toneeltje in de loop van de jaren wellicht honderden keren gespeeld, vooral met de jongste. Elke keer opnieuw. Ik dacht dat hij na een tijdje wel door zou hebben dat het beter was om meteen te gehoorzamen in plaats van te wachten tot ik boos werd. Niet dus.
...
We spelen deze scène nog maar zelden, tegenwoordig. Alleen nog als ik moe ben. Of als ik verstrooid ben. Of als ik al gefrustreerd ben op voorhand. Hoe minder vaak ik me boos maak, hoe beter hij meewerkt en hoe minder vaak ik me dus boos 'moet' maken.

Het grote verschil tussen vroeger en nu? Dat past in één enkel woord, één enkel concept.
Wil je weten welk woord?
Wil je weten hoe je op een gezonde en fijne manier grenzen kunt stellen, niet alleen aan je kinderen maar ook aan jezelf?

Schrijf je dan in voor de gratis online workshop "Gezonde grenzen stellen, aan je kinderen én aan jezelf"